Beste cactus liefhebber, laat PEXESO u voorstellen aan 32 mooie en interessante cactussoorten. De soorten groeien in woestijnen, in de bergen of in tropische gebieden. Sommige zijn slechts enkele centimeters groot, andere hebben een doorsnede van meer dan een meter, of zijn meters hoog.
Beschrijving en de regels van het spel PEXESO
Snij de 64 spelkaartjes voorzichtig los. Er zijn 32 koppels van 2 kaartjes, ieder koppel heeft identieke plaatjes. U kunt de achterkant van de kaartjes, met de "Pexeso Kaktusy" logo gebruiken om de kaartjes, langs de zwarte lijnen uit te snijden. Ieder kaartje is 5 x 5 cm groot (1,97 x 1,97 inch). De kaartjes zijn gedrukt op kwalitatief hoogwaardig papier, met een lange levensduur. In korte tijd bent u toe aan de eerste keer spelen.
Het idee is om identieke kaartjes te vinden. Tijdens het spel zijn de afbeeldingen naar beneden gekeerd. Om de beurt mag iedere speler twee kaartjes omdraaien, en als ze niet gelijk zijn weer terug draaien. Bij gelijke afbeeldingen mag de speler de kaartjes bij zich nemen. Het is de bedoeling om goed te onthouden waar de afbeeldingen liggen, alle spelers moeten dus de gelegenheid krijgen om de omgedraaide afbeelding te zien. Het aantal spelers is onbeperkt, maar minimaal twee.
1. Kies een geschikte plaats spelen en, de kaartjes neer te leggen. Zoals een stevige tafel, liefst zonder losse kleden of andere bedekking.
2. Kies de spel volgorde en de speler die mag beginnen. Meestal speelt men in de richting van de klok, rechtsom. Dat is echter geen vaste regel.
3. Een van de spelers moet "de kaarten schudden", zodat geen van de spelers de afbeeldingen kan zien en de kaarten niet op volgorde liggen.
4. De kaarten kunnen in 8 rijen van 8 kolommen worden neergelegd. Houd u tussen de kaarten voldoende ruimte om ze te kunnen vastpakken. Zo ontstaat er een veld van 64 kaarten.
5. De eerste speler keert, op willekeurige plaatsen, twee kaarten om, en legt ze op tafel neer zodat de andere spelers ze goed kunnen bekijken en onthouden. Als dit twee dezelfde afbeeldingen zijn mag hij ze bij zich nemen. Zijn ze verschillend dan draait deze speler ze op dezelfde plaats terug. Het is niet gebruikelijk dat de eerste keren al gelijke paren worden gevonden, meestal duurt dat een aantal beurten. Een speler mag als hij gelijke kaarten heeft gevonden een volgende poging doen. Dit mag hij blijven doen tot hij twee ongelijke kaarten draait. Hierna is de beurt aan de volgende speler, die dezelfde handelingen weer uitvoert.
Na enige ronden of beurten zullen de spelers weten waar de gelijke kaarten zich bevinden. Het gaat dan ook gebeuren dat er enkele paren achter elkaar gepakt kunnen worden. Het meest dramatische gaat aan het eind van het spel komen als bijna alle spelers weten waar de kaarten liggen. Het is dan meer wachten op de fout van een speler als weten waar de kaarten liggen. Een speler heeft dan de mogelijkheid om vele kaarten achter elkaar te pakken.
6. Zijn alle kaarten van tafel, dan is het spel afgelopen. De speler met de meeste paren wint het spel. Voor ieder paar kan men één punt rekenen, en de punten van verschillende spelen bij elkaar optellen. Kinderen die niet kunnen tellen mogen worden geholpen door anderen, of kunnen de hoogte van de stapel vergelijken, de hoogste stapel heeft gewonnen. Voor kinderen is dit spel een goed hulpmiddel om hun geheugen te trainen en om cactussen te leren kennen.